साहित्यिक लघुसंसार / literary Very small World

  (लघुलेख) नभएकाेकाे पछि   सरण राई   कतिपय नभएकाेकाे पछि लाग्दा भ्रमात्मक आनन्द सुख माेक्षमुक्तिकाे चाहनामा मन रूमलिनु अनि त्यसक‌ै पछि लागेर तन सुक्नु मानव चरीत्रमध्ये एक राेमाञ्चक तथ्य हाे । नभएकाेकाे पछि लागिरहनु बानी परिसकेपछि त्याे उत्साहप्रद क्रिया हुने भएकैले विश्वभरि नै यस्ता मान्छेहरू छन् । उनीहरूलाई त्याे विश्वासबाट विमुख गर्न खाेज्नु असम्भव हुनाले नै नभएकाेकाे गुणगान चर्चा धुमधाम गरेर छट्टुहरूले स्वार्थसाधना गरिरहन्छन् न‌ै । के छ? के छ‌ैन ? साेच नभएर नै , साेच्ने क्षमता नभएर न‌ै अल्पमतले बहुजनलाई साेचहीन बनाई मनपरि गरि नभएकाेकाे पछि कुदिरहने उल्लु बनाउने बनाईरहने खेल सदिया‌ैदेखि चलिरहेकाे छ । याे क्रम राेक्ने साेच पलाएकै देखिएन । साेच । साेच नभएपछि नभएकाकाे पछि कुदिरहनु मन र तन विवश भईरहेकाे अवस्थामा नभएकाे छ‌ैन भन्न सक्ने क्षमता साेच पनि देखिदैन । २०७९/९/१९  

  (लघुलेख)   नाैलाे अनुभूति   सरण राई   आज मैले भाेगेका दिनहरू २७,९९२ भएका छन् । मानिस अथाह अनुभूतिहरूकाे चाङ थाक पाेका रहेछ । प्रत्येक दिनका अनुभूतिहरू फरकफरक तीतामीठा र उत्तेजक हुने भएकैले जीवनप्रति माेह झन् झन् जागेर बढेर आउँछ । दिनहरू भाेग्दै जाँदा नाैलाे नाैलाे अनुभूति हुँदाे रहेछ । जुन सुन्दर कुराहरू मसित थिए ; जुन सप्तरङ्गी रङ्हरू थिए, अहिले ती लुप्त भएर नाैरङ्गी स्वाद अनुभूति गरिरहेछु । नाैलाे अनुभव अनुभूति ! अहिले मलाई उसिनेकाे इस्कुस खाँदाकाे मिठाससँग जीवन तुलना गर्न मन लागेकाे छ । इस्कुस बाेक्रा उक्काएर खाँदै जाँदा अन्तमा गुदि जिब्राे खाइन्छ । गुदि जिब्राेकाे जालाे खाेस्टा चपाउँदाअर्कै मिठास र सबैभन्दा मीठाे इस्कुसकाे गुदि जिब्राे खाँदा प्राप्त भए झ‌ँ सकिन तुरिन लागेकाे जीवन अनुभूति सबैभन्दा तिख्खर वा मन रूवाउने वा मन रुझाउने खालकाे नाैलाे हुँदाे रहेछ । अनुभूतिका नाैलाे नाैलाे ताँती आइरहने भएकैले मानिस अरु धेर‌ै दिन बाँच्न चाहदाे रहेछ । अनुभूतिका चाङमा बस्दा लाग्दाेरहेछ -- बाँच्नु सबैभन्दा ठूलाे रहेछ ! बाँचुन्जेलकाे जीवन हाे । बाँचुन्जेलकाे अनुभूति स...